گر چه دوریم از بساط قرب همت دور نیست

۱۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حسین» ثبت شده است

پس از یک سال

نوشته متعلق به ۱۳ تیر ماه ۱۳۹۹

پس از گذشت یک سال از شیرین ترین و در عین حال تلخ ترین واقعه زندگی‌ام امروز آمیخته ای از احساس های متعارض هستم نیمی از من هنوز عاشق است و کماکان نیمی از من حس تنفر داره و این کشمکش درونی دارد مرا از درون همچون موریانه می‌خورد. بازپس‌زننده شده ام و از بروز احساساتم می‌ترسم کمااینکه همین الان دوست دارم دوباره عشق را با فردی که اشتباهی نباشد تجربه کنم اما تماما از درون مرده‌ام. نمیتوانم حرفم را از قلب به زبان برسانم. تنها نفس میکشم و عمیقا از درون احساس مردگی دارم.

مرده‌ای که نفس می‌کشد و راه می‌رود کار می‌کند اما از احساس تهی است.

 

خنک آن قمار بازی که بباخت آنچه بودش ... حقا هوسی ندارم جز یک قمار دیگر

از طرفی پای در غل و زنجیر گناه دارم و روی توسل ندارم دلم میخواست توسل کنم گریه کنم اما اینقدر گناه کرده‌ام که روی صدا زدن هیچ کس را ندارم. کریم کریم است درست اما من روی گدایی هم دیگر ندارم.

این آشفته نویسی تمام نمی‌شود و عنان قلم از کف دادم و مرا با خود می‌برد.

زمانی را بخاطر دارم که مدینه بودم و این س.گ گناه کار کمترین به درگاه پاک ترین بانوی جهان راه یافته بود. چقدر کمتر از حال غرقه در گناه بودم.

گردی از گناه به حریر پرده دل داشتم امروز تماما پرده دل سیاه کرده ام.

یعنی می‌شود چون منی روزی دگر پاکی و معصومیتی کودکی را تجربه کند؟ عاشقی را به من چشاندید و در وادی حیرت سرگردانم کردید.

 

نه من بیهوده گرد کوچه و بازار میگردم مذاق عاشقی دارم پی دیدار میگردم

۱۱۹ روز از آخرین باری که محبوبم را دیده‌ام می‌گذرد. ۱۱۹ روز تجربه پیری ۱۱۹ روز بدون همدم بودن ۱۱۹ روز بدون یار ۱۱۹ بدون همراه. ما را به سخت جانی خود این گمان نبود.

تلخ است... بگذریم این آشفته نویسی اگر ادامه یابد مثنوی هفتاد من کاغذ شود

 

خدا عاقبت همه‌مان را به خیر کند.

۷۸۶

۲۸ تیر ۹۹ ، ۲۰:۱۲ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
حسین کهن

ظرف دل

یکم بهمن ماه ۹۸

دلی دردمند و سوزان از خداوند همی خواستم باظرفی که آلوده به گناه شده چه توان کردن. ظرف کثیف مظروف هیچ متاع خوبی نخواهد بود.

گفتم هوای میکده غم می‌برد ز دل

گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند

۰۱ بهمن ۹۸ ، ۱۲:۵۴ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن

پیمان

سیم دی ماه سنه ۹۸ خورشیدی

در نوشته های پراکنده در حال تورق احوال خویشتن بودم که به شعری از سعدی برخوردم و سینه‌ام دوباره مانند زمان یادداشتش آتش گرفت:

گریست چشم ابر بر احوال زار من

جز آه من به گوش وی این ماجرا که برد

 

خداوندگار را هزاران مرتبه شکر که سوز را به این سینه برگردانید و این دردمند بی درد را به دردی و غمی گرفتار آورد. 

سودا مپز که آتش غم در دل تو نیست

ما را غم تو برد به سودا تو را که برد

 

پس از مدت ها حالی پایدار و سرخوشی و مستی ای را تجربه میکنم از سر غمی بی انتها که بر دلم نهاده شد. 

سعدی نه مرد بازی شطرنج عشق توست

دستی به کام دل ز سپهر دغا که برد

۳۰ دی ۹۸ ، ۱۱:۲۶ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن

زمین خوردن

به وقت ۲۹ دی ماه ۹۸

انگار آدمی را برای زمین خوردن آفریده‌اند خیلی زانوانم ناتوان شدند و جان ندارم. به قدری بی رمق شدم که جان حرکت ندارم. خدا برای هیچ سالکی بی رمقی نیاورد. بی غمی نیاورد. درد بی دردی یک زمان برای من یک عبارت پارادوکسیکال بود که امکان نداشت الان تا گلو در درد بی دردی ام.

خدا عاقبتمان را به خیر کند.

حسین کهن

۲۹ دی ۹۸ ، ۱۱:۵۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن
شنبه, ۲۸ مهر ۱۳۹۷، ۰۸:۲۸ ق.ظ حسین کهن
یادآوری

یادآوری

مدت ها بود که با حال خوشی و سرمستی خاصی که تقریبا پیشینه و سابقه و مشابهی در زندگی ام نداشت زندگی میکردم و احساس میکردم دیگر هیچ چیزی حال این دل را به هم نمیریزد.


دیروز جمعه در حالی که دوباره به همین حال فکر میکردم آوایی آشنا دلم را به گذشته ای برد. به آغوشی که با همین نوا در آن گریه کرده بودم گریه کرده بودیم


شمیمی برای سفر به گذشته واقعا عجیب بود.


in the end it doesn't even matter

:)


۲۸ مهر ۹۷

۲۸ مهر ۹۷ ، ۰۸:۲۸ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن

قفل چشم

دیر وقتی بود که چشمانم قفل شده بود، دیر وقتی بود که هر آنچه رخ میداد این تیره چشمان و سنگ شده دل ما تکانی نمیخورد لرزشی نمیداشت.


چند روزی پیش با نوایی چند آشنا به زمان سفر کردم چشم فروبستم سر به گریبان فرو بردم و غرق در لذت گذشته شدم آن زمان که نه چیزی از سختی زندگی می‌فهمیدم نه چیزی از درد.

شاد میزیستم ... شاد


تا چه پنداری شاد را ... شاد از هر جهت بدون غم واقعا تنها غمم ممکن بود تفریح کمتر باشد یا چیزی شبیه این ...


چشم باز کردم و از گذشته به حال پا نهادم با چشمانی از گریه خسته و قلبی از درد لبالب ...


./

۰۸ مهر ۹۷ ، ۱۵:۴۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن
پنجشنبه, ۱۰ خرداد ۱۳۹۷، ۰۴:۴۱ ب.ظ حسین کهن
سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

سردرگمی سردی تنهایی

۱۰ خرداد ۹۷ ، ۱۶:۴۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن
يكشنبه, ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۰۲:۱۱ ب.ظ حسین کهن
تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی

تنهایی سردی سردرگمی


هر روز هر ساعت هر دقیقه و هر ثانیه من

#مخاطب_خاص_دارد

۱۶ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۴:۱۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن
شنبه, ۱۴ بهمن ۱۳۹۶، ۰۳:۵۳ ب.ظ حسین کهن
آغاز بی تفاوتی

آغاز بی تفاوتی

امروز بعد از گذشتن مدت ها پرداختن به مدیریت اطراف سعی کردم نسبت به همه چیز بی تفاوت باشم

راستش رو بخواهید بی تفاوتی خیلی هم بد نیست یه بار امتحانش کنید


14/11/96

حسین کهن

۱۴ بهمن ۹۶ ، ۱۵:۵۳ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن
پنجشنبه, ۱۲ بهمن ۱۳۹۶، ۱۰:۳۵ ق.ظ حسین کهن
دلتنگی

دلتنگی


در گوشه زندان تبعید خیال در این نفس گیر لحظات تهران

در روزی نفس گیر انتظاری سرد و قلبی پر از درد

انتظار میکشم

 

دوسال و نیم انتظار اینقدر سنگین نبود که این یک روز انتظار مینماید

امید که هر چه سریعتر از این نفس گیر لحظات رهایی یابم و لذت شیرینی های زندگی این تلخ زمان را به فراموشی بسپرد

 

۱۲/۱۱/۹۶

حسین کهن، تهران

 

روز از روز های تبعید


۱۲ بهمن ۹۶ ، ۱۰:۳۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین کهن